جمعه، شهریور ۰۲، ۱۳۹۷

آخرین نوای سه شنبه، وب سایت و وبلاگ جدید


سلام به همگی!

فقط خواستم بگم که خیلی وقته که اینجا نمی نویسم، دلیل اصلیش هم مشکل کپی رایت بود.
چندبار اخطار فرستاده شد برام که فلان آهنگ که توی پست آخرین نوای سه شنبه آپلود کردی مشکل کپی رایت داره و بعد هم پاکش کردن.

این شد که آهنگ ها رو انتقال دادم به پلی لیست های مختلف روی Spotify ،YouTube ،Apple Music و Deezer و هر وقت که به آهنگ های خوب می رسم اونجا اضافشون می کنم. اطلاعات بیشتر راجع به پلی لیست ها رو می تونید اینجا ببینید.
ظاهراٌ یه عده ای هم به پلی لیست ها ابراز علاقه می کنن و تا الان که این پست رو می نویسم حدود ۱۳۰۰۰ تا فالوور دارن. وبلاگ رو هم اینجا می تونید پیدا کنید.

اگر هم موزیسین، آهنگ ساز، نوازنده یا آرتیست هستید و می خواید آهنگتون برای اضافه شدن به پلی لیست ها لحاظ و گوش داده بشه می تونید از طریق این صفحه برام ارسالش کنید.

شنبه، اردیبهشت ۳۰، ۱۳۹۶

من اگر روزی پدر شوم-18

دخترم همیشه سعی کن یه ساعتی رو در روز در نظر بگیری که تو اون یه ساعت دنیا و مافیها رو به طور کل به ت.خ.م.د.ا.ن.ت بگیری و از لحظاتت بدون هیچ دغدغه ای لذت ببری.

هم برای سلامتیت خوبه هم خلاقیتت. آره بابایی..ببین من کی بهت گفتم ها.

بیخود نیست که دنیل کانمن روانشناس معروف میگه:

“Nothing in life is as important as you think it is when you are thinking about it.”

پنجشنبه، تیر ۳۱، ۱۳۹۵

من اگر روزی پدر شوم-17

پسر گل بابایی،

یه وقتایی هست آدم میدونه چی درسته، چی غلطه ها. ولی لج می کنه و
میزنه به برهوت فرضی خودش و میگه برم این یکی مسیرو هم ببینم تهش چیه.

میره و می چرخه و می بینه و می رسه باز سر جای اولش.
بعضی وقتا این سر جای اول رسیدن  یه ساعت طول میکشه، بعضی وقتا هم هزار سال.

کلاً آدم،
طراحی شده که مدام بدوه دنبال یه چیزی،
طراحی شده که رقابت کنه سر یه چیزی،
طراحی شده که تو این رقابت ها  قیافه گرفتن، حسودیو، زیر آب زنیو و باند بازیو، یار کشی و هزار تا چیز دیگه رو طراحی کنه،
طراحی شده که یه اکیپ درست کنه دور خودش و بگه اکیپ ما از اکیپ اونا بهتره، حالا این اکیپ رو وردار جاش بذار: غار، ده، روستا، شهر، کشور، قاره، خدا، دین...
طراحی شده که اعصاب خودش و بقیه رو خورد کنه،
طراحی شده که بعد از چند سال یا چندصد سال برگرده و بخواد جبران کنه خراب کاریاشو،
طراحی شده که بچرخه و برسه سر جای اولش،
طراحی شده که جابجاییش کمتر از مسافت طی شده اش باشه،

ضمناً،

طراحی شده که برای همه ی حماقت هاش هم همیشه یه اسم فنتستیک انتخاب کنه،
و یه داستان فنتستیک هم دور این اسم فنتستیک بسازه،
وقتی هزار دور، دور خودش چرخید و گند زد به همه چیز و همه کس و یه مسیر شخصی یا تاریخی رو هزار دفعه رفت،
اسم خودش رو با افتخار تقدیم می کنه:

❊ يک انسان با تجربه ❊

آره بابایی،
ما آدما کلاً یه جا بشینیم حوصلمون سر میره،
باید بکنیم این کارارو، نکنیم نمیشه..

جمعه، اردیبهشت ۰۳، ۱۳۹۵

من اگر روزی پدر شوم-16

دخترم هیچ وقت نترس،
بعضی وقتا باید بزنی خراب کنی،
بعد برگردیو کل پروسه رو طی کنی و کلاً از اول.

هیچی هم نمیشه،
همش ترس الکیه،
آدم کلی هم راه میانبر پیدا می کنه تو شکست هاش.

باباییت دانشگاه که بود فیزیک ۲ رو یه دو سه باری کلاً از اول تا آخر رفت،
هیچ اتفاقی بدی هم تو زندگیش نیوفتاد و الانم تو زندگیش موفقه،
دوستای سال پایینی و سال بالایی جدید هم پیدا کرد و کلاً خیلی هم حال داد در مجموع. 

بر می گردی عقب رو که نگاه می کنی می بینی اکثر اوقات ترس الکیه،
ترس از حرف مردم و هم کلاسی ها و هم کارها و ایناست..

مهم نوع نگاهو نوع عکس العمل نشون دادنه،
آره بابایی همینه..